Liefde verlore in ‘n oogwink van tyd.
‘n Tydlose omwenteling van wat verbreuk is.
Ek in my hoekie vol berou,
jy in joune vol haat.
My hart in duisende stukkies,
bloed orals oor die mure en vloer.
Ek snak ʼn laaste asem…
En my siel val dood
My liggaam beur sielloos voort deur tyd.
Harteloos,
liefdeloos,
sonder jou.
Berou, haat en liefde.
So naby mekaar maar soos ons, ver van mekaar verwyder.
Soos die een van my drome
nou net ʼn droom sal bly.
Friday, March 16, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment