Ek sit op die drumpel van die verlede
en kyk uit oor die toekoms
’n Glimlag uit die hoek van my oog,
maar ’n traan in my hart.
Die dag vat my vas in sy greep
en maal met my gedagtes deur die vlaktes van verlorenheid.
Nog ’n dag in my lewe...nog ‘n dag vol van verlange,
verlange na ’n gevoel wat ek verloor het.
‘n Gevoel wat ek nie verstaan het,
‘n gevoel wat ek misbruik het,
’n gevoel uit ’n duister verlede.
Die gevoel van liefde.
Die dag van duisternis.
Die dag vol nag.
Die dag.
Die dag wat ek liefde verloor het.
Ek is verlore in tyd,
En more...
‘n Duister uitkoms,
Maar die dag waarna ek verlang.
Friday, March 16, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment