Branders breek bonsend en bruisend
oor die wit skulp strand
reg voor die stoep
waar ek is.
Ons oë, vol van liefde.
Lywe, warm teen mekaar.
Elk met ‘n glas wyn;
Daar vind ons oë mekaar.
Nou lê my hart verlore
hier tussen die skulp gruis
en ek gryp naarstigtelik
na al die stukkies herinneringe
met elke vee van water
oor die skulp bedekte strand.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment