Jy was my sonlig
met die breek van die dag.
Met helder pastel kleure
het jy die duisternis verdryf
en my wêreld verlig
sodat ek myself kon vind.
Nou is jy
net in die gange van my gedagtes.
My hart kon nie verstaan
hoe die son al helderder kon skyn
sonder jou
styf langs my.
My verstand lig my voet
in die voetspoor van more
en laat gister
in die skadu’s van vandag
en my oog
op die aanskoulike dagbreek.
Sunday, November 18, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment