Broos pienk lê die horison voor my.
Bevry van die ondergaande son.
Koel waai die nagwind,
verkoel die Chardonnay in my hand
tot perfekte temperatuur.
Stadig begin die aand ster blink
in die grys verdonkerende hemelruim.
Stadig vervlam die vuur op my stoep
en lek my met sy stille warme hitte.
Gedagtes begin sweef...
Ek sien weer die blou blou van jou oë,
ruik die soet aroma van jou vel,
voel jou hand op my wang
en ek hoor weer jou verwoording van my naam.
Stadig daal ‘n kalme rustigheid oor my.
Bevry my van die warboel van die dag.
My oë glinster weer deur die lekkende lag van die vuur
en my liggaam verwarm
weens liefde gegriffel
teen my hart se muur.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment