‘n Miljoen soene was ek belowe
die dag op daai stoep.
sagkens in mekaar toegevou
beloof ons oë trou.
Sag het die son onder gegaan
terwyl branders om ons breek.
Die maan was sekel
en ‘n traan het gedrup en Venus se glans verbreek.
Die pad na jou hart was so mooi.
Beloftes van liefde, sonder haat,
sonder pyn,
sonder al die seer.
Nou is daar net ‘n verlange na daai miljoen soene
verlore op Stilbaai se skulpgruis sand.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment