Sunday, November 18, 2007

Wentelbaan

Radio Jakaranda blêr deur my verstand,
Songs waarop ons eens wou dans
terwyl my oë verlangend
na jou foto staar.

Die woorde gryp my,
draai dit in ‘n wentelbaan van herinneringe
van my, van jou,
en ons twee saam

Ons twee, soos die son en maan;
Die een se bestaan
afhanklik van die ander se glans
In die wentelbaan van die heelal se dans,

maar tog so ver verwyder
van mekaar

Al wat ek vra

Al wat ek vra...
Is liefde.
Die sagte warmte
van jou vroulikheid.
Jou sagte hand
oor my wang.
Jou kop
op my bors.
Jou hand in myne
opgekrul onder jou ken.
Jou oë
geslote in slaap
en ‘n onkeerbare glimlag
op jou gesig
en jy weet
ek weet
al wat jy vra
is liefde.

The price of love

My mouth dries up
in anticipation of your kiss
with my eyes searching yours
for that glimmer of love.
My hands are shaking and sweating
drying up the words
I would love to say
about how I feel.
My heart beats out loud
signaling my love
for you…
the one I fear to touch

And my soul
paying the price of love.

Gemaskerde girl

Woorde flits voor my verby
in en uit my foon.
Sms’e oor die verlede, vandag
en die drome van more;
Woorde van verlange,
woorde van hoop,
woorde van ‘n more
en my droom daarvan.
Gemaskerde girl
aan die ander kant;
Waarom die masker,
waarom die waansin,
waarom die geheim
om jouself so te versluier.

Fluistering van ons harte

Suidooster gaan lê; mis op Tafelberg verdwyn
vissermanne kyk na die groot blou
en verlange neem oor: ons moet uit
na die groot blou, dis die lewe
onstuimige golwe bedaar
en die groot blink lywe verskyn
land in die skuit, vir jou en my
om ons te verlustig by Snoekbraai
en ‘n glasie wyn.
Ek sit en kyk na die groot blou hemele
en verlange neem my hart; my woorde moet uit
na jou, die een in my hart
jy het die onstuimigheid in my laat bedaar
en jou groot blink oë
het liefde in my hart laat brand: vir jou en my
om ons te verlustig

in mekaar

Vensters

Ek kyk deur die venster van my lewe.
Gister,
besig om in die wasige mis te verdwyn,
en more
gevorm uit die herinneringe van gister
helder verlig deur jou
op die pad
waarop ek my vandag vind
en jy,
my Venus,
jy is langs my
besig om saam met my
te kyk deur ons venster
van die lewe.

My huis

Ek het nooit geglo
dat daar liefde daar buite is
wat net vir my wag.
Ek het liefde gesien
gevoel
en beleef
maar nie geglo.
Nou staan ek hier
met geloof in my hart
en ek is reg

om huis toe te kom.