My fotoraam

My woorde stom.
Hul ontwyk my.
Die melaatsheid van my siel,
die seer op my lyf.
Jou oë deurboor my gedagtes.
Daai glimlag vertroos my siel,
stille soete aanraking.
Jy het my hart laat kniel,
ek loop die spore oor...
Klam nat sand,
rotse by die see,
die stoep voor die awend maal,
daar,
ja daar het ek my hart vir jou gegee.
Maar my woorde is nou stom,
hul ontwyk my gees.
My beker bly leeg,
Sonder jou...
Soos die foto in my raam,
so sal ek vir altyd by jou wees.