Gister se spore,
reeds verlore die wind.
Vandag se spore
lê vars in my verstand,
en more se spore...
Waar ek myself nog moet vind.
Ek sit my hand op die wang van gister.
‘n Traan van vreugde
spoel oor my hart
en druk my voet
in die spore van vandag.
My lyf beur voort in tyd.
Jou vinger punte in my hand
en ek weet,
Ja, ek weet,
waar ek myself more wil vind.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment