Ek, in die duisternis,
gee een tree vooruit
dieper die duisternis in.
My voet trap op vaste grond
maar my oë is nog blind.
Daar is soveel duisternis
op die pad wat ek myself bevind.
Ek lig my hand op
om in die duister te tas,
dan voel ek dit.
Jou vinger punte wat myne raak.
Die pad loop steeds duister voor my.
Maar ek weet...
Dis die pad waarop jy my lei.
No comments:
Post a Comment